powered_by.png, 1 kB
Start arrow Wspomnienia arrow Obróbka lnu. Jakie narzędzia wykorzystywano ?
Obróbka lnu. Jakie narzędzia wykorzystywano ? PDF Drukuj E-mail

Relacja Stanisławy Gomółki (ur. 1939) zam. w Olszewnicy
Wioletta Raczyńska

W dawnych czasach życie na wsi było bardzo trudne. W wielu domach panował głód i bieda. Ludzie pragnęli grosza jak ziemia deszczu, lecz nie każdego było stać na kupowanie przyjemności. Każdy grosz się liczył, więc ubrania i inne rzeczy robiliśmy sobie sami, w domu. Mężczyźni chodzili do roboty do lasu, gdzie pomagali przy ścince i wywózce drzewa. Natomiast kobiety musiały zadbać o dom, cale gospodarstwo, opiekowały się dziećmi, obrządzały zwierzęta, lecz miały jeszcze i inne zajęcia: piekły chleb, przędły len i wełnę na ubrania, chodniki i pościele.

Pamiętam, że roboty przy lnie było bardzo dużo. Na wiosnę , kiedy zrobiło się cieplej, musiałam ręcznie posiać na polu nasienie lnu, czyli siemię.Później,   gdy  pokazały   się  już  pierwsze   chwasty,    to
usuwałam, wyrywałam je. Pomagały mi w tym kobiety ze wsi, u których później ja musiałam odrobić.
Len nie zawsze dobrze się zrodził, gdyż zależało to od urodzaju i żyzności gleby, jak również od opadów.  Gdy było mokro, to len zrodził się piękny, duży, bujny. Po dojrzeniu lnu,  kiedy nasiona były już suche,  wtedy wyrywało się całą roślinę wraz z korzeniami i układało się ją w małe wiązki wielkości garści), następnie w snopki, a na koniec wiązało się w powrósła. Kolejną czynnością było otłuczenie i wytrząchnięcie nasion lnu, z którego później ubijało się olej. Pozostałe łodygi lnu moczyło się w rzece ok. 5-7 dni. Potem len wypłukiwało się i rozkładało na łące lub na rżysku, po to, żeby obciekł z błota, wybielał i wysechł. Po  przywiezieniu   go   do   domu,   len   się   międliło   tzw. międlicą, następnie czesało szczotką zrobioną z gwoździ. Potem len przędło się na kołowrotku   w nici, które później można   było   malować,   w   celu   uzyskania   ładniejszego koloru, gdyż len był siwo-szarej barwy. Po wyczesaniu pozostawały kłaki, z których to    później robiliśmy worki na kartofle i spodnie. Natomiast z nici tych robiono prześcieradła, lepsze koszule, zarówno i siemię się przydało, ponieważ z niego biłam olej na Święta Bożego Narodzenia.
 
wstecz   dalej »
(C) 2017 Gminny Ośrodek Kultury w Borkach z/s w Woli Osowińskiej